Sonbahar mevsimini her mevsimden çok severim. Doğa renkleriyle , hava ılgınlığıyla insanı rahatlatıyor. İlkbaharı da severim. Tabiatın uyanışıyla birlikte oluşan rengarenk canlılık, hareket herkesi mutlu eder. Yazın sıcağı, kışın soğuğu kararında kalmasa da dönüşümlü olması her ikisini de çekilir hale getirmektedir. Sonbahar bir başka, çok özel benim için. Yazın sonu olduğu için günler kısalmadan hava iyice soğumadan, gökyüzü gri tonlu renklere bürünmeden, tabiat kış uykusuna dalmadan o son yazı yakalamak, bir anını dahi kaçırmamak için elimden geleni yaparım her yıl bu zamanlar. sık sık çıkar, dolaşır, resim çeker, mevsimin tadını çıkarırım. Tabi ki bu mevsimin hüznünde de bir çekicilik var. Ben içinde hüzün olan herşeyi severim, abartılı olmamak şartıyla, sanırım bu genelde birçok kişide vardır. Kahkhalarla gülerken bile gözümden yaş gelir bazan, ağlamaklı olurum, bundan da mutlu olurum. Mazohist değilim, sakın yanlış anlaşılmasın. Hatta o duygudan nefret bile ederim. Neyse konuyu saptırmadan yaşamın da sonbaharında olmaktan son derece huzur duyuyorum. Yoğun işlerden, sorumluluklardan, hayat mücadelesinin ortasında, yorgunluklardan uzak; dingin ve rahat bir yaşam sürmekte ve yaşamın tadını çıkarmaktayım. Şu sonbaharın son günlerinde herkesin sağlıkla tadını çıkarmasını dilerim, sevgiler.

Akşam 32.Gün'de, satış rakamı milyona ulaşan "Çılgın Türkler" in yazarı Turgut Özakman ile, "Mustafa" nın yazar ve yönetmeni Can Dündar vardı. Başka konuklar da vardı tabii. Ama programın başrolleri bu ikiliye aitti.

"Her şey ortaya çıktı", denilebilecek kadar ayrıntılı ve kapsamlı bir program oldu. Turgut Özakman'ın "Mustafa" üzerine kaygıları ve eleştirileri Can Dündar'dan nazik ve etkili bir lisanla cevabını aldı. Can Dündar'a; "Mustafa" yı bir kere daha gözden geçir" diyen Hoca, sanırım bu programdan sonra kendi kanaatlerini gözden geçirmek durumunda kalacak.

Sözün bir yerinde Turgut Özakman, Türkiyede "Atatürk ticareti" yapıldığını kabul etti. Gerçi bunun ayrıntısına girmedi. Kendisine, "Atatürk alıp satanlar" kimler, bu ticaret nasıl yapılıyor, gibi bir soru da sorulmadı. Sorulsaydı, belki de güzel cevaplar verecekti Hoca.

Türkiyedeki "Atatürk ticareti" ifadesi aslında tam olarak gerçeği yansıtmıyor. Bunun doğrusu; "Atatürk endüstrisi" olmalı. Biri çıkıp da "Atatürk konulu" kaç ticari meta olduğunu hesaplasa, nasıl bir ekonomik boyut çıkardı acaba?

Benim şu anda aklıma gelen bir yığın kalem var; ama yazmayacağım, herkes kendi düşünsün! Sadece, basın-yayın ve kitap sekterünü düşünmeniz de yeterli olacaktır.

"Mustafa" neden bu kadar büyük bir "vaveyla" ya sebep oldu, biraz da burda aramak gerek. Bu feryatlar belli ki, ticari malı elinden alınan tüccar feryadı!

Çağrı filmini izlemeyen kalmamıştır. Oradan bir sahne hatırlatayım, yazıya son verirken: Peygamberimizin putperestlikle mücadeli sürerken, bu "düzen" sahiplerinden olan Ebu Süfyan, çevresindekilere şunu söylüyor: "Putlarımız bizim sadece inancımız değil, aynı zamanda kazancımızdır."

Çünkü, Kabe'ye dordurulmuş 360 putun her biri bir kavimin, bir kabilenin putu oluyordu ve onlar her zaman bu putlarına saygı sunmak için Mekke'ye geliyorlardı. Yani bu sayede Mekke ticari bir merkez olmuştu. Bunun kaymağını da Mekkenin tüccarları yiyordu.

Aslında, nedensiz gibi görünen her karşı çıkışın altında böyle "mantıklı" bir gerekçe vardır. Akşamki tartışmada, Turgut Özakman'ın ağzından, "Mustafa" filminin yönetmenine karşı yapılan "linç girişimi" nin "mantıklı" nedenini öğrenmiş olduk!

Kendisine teşekkür ediyorum.

http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=144462&rn=SV adresindeki ali açıköz ün yazısıdır